De verborgen geschiedenis van alledaagse Engelse woorden

Gepubliceerd

—

door

–

Leestijd

4–6 minuten

Alledaagse woorden zijn niet alledaags

Sommige woorden lijken te klein om op te merken.

Cup. Mug. Lunch. Dinner. Among. Amongst. Dit zijn geen zeldzame woorden. Het zijn niet het soort woorden waardoor mensen stoppen en zeggen: “Dat klinkt interessant.” Maar juist daarom hou ik ervan. Ze liggen stil in alledaagse spraak en dragen geschiedenissen met zich mee waar we zelden bij stilstaan.

Een woordenboek kan ons vertellen wat een woord betekent. Het kan ons niet altijd vertellen hoe een woord voelt in een kamer, in een gezin, in een regio of in een klassensituatie. Daar wordt gebruik interessanter dan definitie.

Dit is niet nog een bericht over de vraag of Engels correct, wereldwijd of grammaticaal flexibel is. Ik ben al ingegaan op die vragen in gerelateerde stukken over grammatica en betekenis, correct Engels en wereldwijd Engels. Hier wil ik naar iets kleiners kijken: de manier waarop alledaagse woorden sociale herinneringen met zich meedragen zonder dat uit te spreken.

Een cup is niet alleen een cup

Het verschil tussen een cup en een mug lijkt eenvoudig. Een cup is kleiner, misschien verfijnder. Een mug is groter, zwaarder, praktischer. Maar hoe meer je over de woorden nadenkt, hoe minder fysiek het verschil wordt.

Cup klinkt vaak sociaal. Een cup of tea is niet alleen thee in een beker. Het suggereert een pauze, een bezoek, een klein ritueel, misschien iemand die zegt: “Kom binnen, ik zet thee.” Het woord verwijst naar het moment rond het voorwerp.

Mug voelt dichter bij gebruik. Het is het ding op een bureau, naast een laptop, in de gootsteen van de keuken, vastgehouden met één hand terwijl je iets anders doet. Het vraagt niet om ceremonie. Het doet gewoon zijn werk.

Dat verschil blijft bestaan. Zelfs wanneer de voorwerpen overlappen, voelen de woorden niet identiek. Een cup kan gezelschap suggereren. Een mug kan routine suggereren.

Lunch, dinner en de sociale klok

Maaltijdnamen doen hetzelfde soort werk.

Voor veel mensen betekent lunch de maaltijd rond het middaguur en dinner de avondmaaltijd. Maar niet overal. Op sommige plaatsen en in sommige gezinnen is dinner nog steeds de hoofdmaaltijd van de dag, zelfs als die rond het middaguur plaatsvindt. Daarom klinken uitdrukkingen als school dinners in sommige contexten nog steeds natuurlijk.

Dit gaat niet alleen over tijd. Het gaat over regio, klasse, routine en familieherinnering. Historisch gezien duidde dinner de hoofdmaaltijd aan. Toen gewoonten veranderden, vooral onder mensen die later aten en de maaltijd rond het middaguur als lichter beschouwden, werd lunch sterker.

Dus een eenvoudige vraag als “What did you have for dinner?” kan meer bevatten dan honger. Ze kan verraden waar iemand vandaan komt, hoe diens familie spreekt en met welk dagelijks ritme die persoon is opgegroeid.

Een woord voor een maaltijd is ook een klok. Soms is het ook een huishouden.

Among, amongst en de klank van formaliteit

Sommige verschillen zijn bijna onzichtbaar totdat iemand erop reageert.

Among en amongst betekenen bijna hetzelfde, maar ze klinken niet voor iedereen hetzelfde. Voor sommige sprekers klinkt amongst formeel, literair, Brits, ouderwets of licht chique. Voor anderen kan het regionaal of volkomen normaal klinken.

De betekenis verandert nauwelijks. De sociale klank wel.

Dat is wat gebruik interessant maakt. Een woord kan al een bepaalde lading meebrengen voordat de zin af is. Het kan een zin eenvoudig, formeel, lokaal, afstandelijk, bedachtzaam, ouderwets of intiem laten klinken.

Daarom is “correct” vaak de minst interessante vraag. Een betere vraag is: wat doet dit woord hier?

Beleefdheid verandert van vorm

Zelfs beleefde uitdrukkingen hebben een geschiedenis.

You’re welcome klinkt misschien als een standaardreactie op thank you, maar het begon niet alleen als een moderne service-uitdrukking. De oudere betekenis ligt dichter bij gastvrijheid: je bent hier welkom, je wordt ontvangen, je wordt geaccepteerd. In de loop van de tijd verschoof die betekenis naar de kleinere uitwisseling van dank en antwoord.

De uitdrukking bleef, maar haar functie veranderde.

Ik vind dit voorbeeld mooi omdat het laat zien hoe taal vaak stilletjes verandert. Woorden verdwijnen niet altijd om vervolgens vervangen te worden. Soms blijven ze op hun plek terwijl hun functie verschuift. Een groet wordt een formule. Een formule wordt automatisch. Maar ergens daarin verschuilt zich nog steeds een ouder sociaal gebaar.

Slang verschijnt snel, maar het meeste verdwijnt

Niet elk nieuw woord overleeft.

Engels produceert voortdurend nieuwe uitdrukkingen, vooral online. Sommige komen in algemeen gebruik. Veel verdwijnen snel. Slang is nuttig omdat het erbij horen, snelheid, stemming en moment markeert. Maar juist die bruikbaarheid kan het tijdelijk maken. Een woord dat levend aanvoelt omdat het bij het heden hoort, kan zijn kracht verliezen wanneer dat heden voorbij is.

Dat is een van de redenen waarom Engelse woorden tellen zo moeilijk is. De taal bestaat niet alleen uit stabiele woordenboeklemmata. Ze bestaat ook uit samenstellingen, technische termen, regionale uitdrukkingen, grapjes, tijdelijke slang en woorden die korte tijd intens leven voordat ze verdwijnen.

Een taal is geen museum. Het is verkeer.

Wat kleine woorden onthullen

Het geheime leven van Engelse woorden zit niet alleen verborgen in zeldzame woordenschat. Het zit vaak in de woorden die mensen elke dag gebruiken.

Een cup draagt ritueel met zich mee. Een mug draagt gebruik met zich mee. Lunch en dinner dragen tijd, klasse en regio met zich mee. Amongst draagt een sociale toon die among misschien niet heeft. You’re welcome draagt een ouder idee van gastvrijheid in zich binnen een moderne beleefde uitwisseling.

Daarom is het de moeite waard om naar kleine woorden te kijken. Ze laten zien dat taal nooit alleen een systeem van betekenissen is. Het is ook een verslag van hoe mensen samenleven. Ze bewaren gewoonten, scheidslijnen, gebaren, voorkeuren en herinneringen.

Een woord is nooit zomaar een woord.

Het is een klein stukje sociale geschiedenis dat mensen blijven uitspreken.

Gerelateerde lectuur

Grammatica is wat woorden tot betekenis maakt

Wat is correct Engels?

De paradox van wereldwijd Engels

Bronvermelding

Gebruikte bronnen: dit bericht is vooral gebaseerd op mijn notities van David Crystal over Engels taalgebruik, variatie, sociale betekenis en woordgeschiedenis, hier beperkt tot alledaagse woorden zoals cup, mug, lunch, dinner, among, amongst en you’re welcome.